Η 25η, η χούντα στην Ελλάδα και ο Έκο.

Τέτοιες μέρες παραμονές 25ης Μαρτίου, χωρίς επιθέσεις στην Ευρώπη και ελληνική κρίση, αλλά με τη χούντα στο φόρτε της.
Σε δυο μήνες θα γίνω εντεκάμιση και στο σχολείο είμαι αθόρυβη, σχεδόν αόρατη, λόγω του επεισοδίου με το βιβλίο της ιστορίας http://tinyurl.com/gla2o22
Οι ετοιμασίες για την γιορτή έχουν ξεκινήσει. Τη διοργάνωσή της έχει κρατήσει ο διευθυντής του σχολείου.
Το σχολείο έχει σημαιοστολιστεί, όλοι οι ήρωες έχουν κολληθεί στους τοίχους και κάνουμε πρόβες για την παρέλαση. Τα ποιήματα μοιράζονται και δεν έχω ποίημα.
Μια μέρα πριν τη γιορτή, με φωνάζει ο διευθυντής στο γραφείο του.
Είναι ψηλός, (εμένα μου φαίνεται τουλάχιστον δυόμιση μέτρα), καμιά εξηνταριά χρόνων, με μακριά κάτασπρα μαλλιά που τα χτενίζει προς τα πίσω με τόνους μπριγιαντίνης και τα βαθειά αυλάκια της χτένας να διατρέχουν το κεφάλι του . Έχει πυκνά άσπρα φρύδια που σε συνδυασμό με τα κάπως πρησμένα του βλέφαρα, κάνουν τα μάτια του δυο χαρακιές που απορείς πώς βλέπει. Καπνίζει ασταμάτητα.
Μου δίνει ένα χαρτί και μου λέει:
-«Αυτό είναι το δικό σου ποίημα. Είσαι στο σκετς με τους….. (αναφέρει δυο παιδιά)
Θα το μάθεις νεράκι, και αύριο θα το πεις δυνατά και βροντερά. Μη ντρέπεσαι και νιαουρίζεις ε; Να τραντάζεται η αίθουσα!»
-«Μάλιστα.» Τραυλίζω εγώ.
-«Άσπρο μακρύ φόρεμα, θα πεις στη μητέρα σου, ξέρει αυτή θα σου φτιάξει και θα ράψεις και την επιγραφή λοξά, στα έχω γράψει όλα εδώ.»
Με κοιτάζει στα παπούτσια και μέσα απ’ τους καπνούς του τσιγάρου λέει:
-«Τακούνια φοράς;»
-«Όχι», τραυλίζω πάλι εγώ.
-«Καλά, άστο! Θα πας στην κομμώτρια και θα της πεις να σου κάνει ένα μεγάλο και ψηλό κότσο. Θεόρατο! Κατάλαβες;»
-«Μάλιστα…»
-«Να της πεις να σε κάνει πολύ ψηλή!»

Πήρα το ποίημα και δεν είπα λέξη για την κομμώτρια στις συμμαθήτριες που με ρώτησαν τι έγινε στο γραφείο.
Το μεσημέρι γύρισα σπίτι. Το ποίημα το είχα μάθει ήδη στο δρόμο. Άλλο ήταν το θέμα μου.
-«Πήρα ποίημα και πρέπει να κάνω κότσο στην κομμώτρια», ανήγγειλα μόλις μπήκα.
Η μητέρα μου με αποπήρε. «Δεν χρειάζεται κομμωτήριο για να πεις ποίημα»
-«Ο κύριος μου είπε να πάω και θέλω να μου φτιάξεις και χλαμύδα!»
Η μητέρα μου πήρε το χαρτί και με έστειλε στο μαγαζάκι της γειτονιάς για να πάρω άσπρη χοντρή φόδρα.
Για την κομμώτρια όμως ούτε λέξη.
Μόλις γύρισα με το ύφασμα, είπα πάλι:
-«Θέλω να πάω στην κομμώτρια»
-«Τα κοριτσάκια δεν πάνε στα κομμωτήρια» ήρθε η απάντηση.
Βγήκα έξω και περίμενα τον πατέρα μου, άλλη μάχη κι αυτή! Πώς να του πω ότι πρέπει να πάω στο κομμωτήριο για ένα ποίημα;
Μόλις τον είδα του είπα με μια ανάσα:
-«Μπαμπά ο κύριος είπε να κάνω κότσο, πρέπει να είμαι ψηλή για να πω το ποίημα, με αυτή τη συμφωνία μου το έδωσε, πρέπει να πάω στην κομμώτρια και δεν θα προλάβω θα κλείσει»
Ο πατέρας μου μπήκε στο σπίτι, το χαρτί με το ποίημα ήταν πάνω στο τραπέζι, του έριξε μια ματιά και μου έδωσε ένα δεκάρικο.
«Αφού το είπε ο διευθυντής, πήγαινε!»

Η κομμώτρια ήταν έτοιμη να φύγει. Έτρεξε και κάθισα γρήγορα στην καρέκλα και της είπα:
-«Θέλω έναν μεγάλο και ψηλό, ένα θεόρατο κότσο!»
Εκείνη με κοίταξε βαριεστημένη και άρχισε να γκρινιάζει:
-«Τέτοια ώρα, κότσο; Για τη γιορτή δεν είναι; Θα σου κάνω ωραίες μπούκλες, θα είσαι πιο ωραία, ήρθε και Η ΕΛΛΑΣ και της έκανα μπούκλες!»
-«Δεν με ενδιαφέρει να είμαι ωραία, ψηλή θέλω να είμαι! Η πιο ψηλή από όλους ! Ο διευθυντής έτσι είπε» Τόνισα με έμφαση.

Μετά από μια ώρα έφυγα, χωρίς ρέστα από το δεκάρικο εννοείται και με μια περικεφαλαία στο κεφάλι, που δύσκολα μπορούσα να ανεχθώ.
Το βράδυ κοιμήθηκα σχεδόν καθιστή για να μην χαλάσει ο κότσος. Φόρεσα τη χλαμύδα και πήγα στο σχολείο . Η γιορτή έγινε εννοείται, χωρίς κόσμο. Παιδιά και δάσκαλοι.
Όταν είπα το ποίημα είχα τουλάχιστον 180 παλμούς, από το άγχος μου και τη βροντώδη φωνή που δεν ήταν το φόρτε μου, αλλά είχα την  ικανοποίηση ότι ήμουν αρκετά ψηλή χωρίς τακούνι! Η ψηλότερη από τα κορίτσια!

Όπως βλέπω στη φωτογραφία, Η ΕΛΛΑΣ μικρούλα και όμορφη με τις μπούκλες της, σχεδόν καλύπτει την 21η Απριλίου, η οποία είναι σε εσωτερική θέση και ΔΕΝ έχει κότσο, ώστε εγώ να της ρίχνω στο ύψος!
Κοιτάζω σήμερα αυτή την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και σκέπτομαι:
Έτσι ήταν πάντα Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ αμήχανη, ντελικάτη, αγχωμένη, αφού είχε δώσει κάποιες μάχες για να επικρατήσει και να είναι ψηλότερη από όλα και όλους.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s