Του ανιδιοτελούς

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που μπορεί να μη σε ξέρουν σε βάθος καν, να μην έχεις ζήσει μαζί τους και να μην έχεις μοιραστεί τίποτα, να τους συναντάς σπάνια, όπως κοιτάζεις έναν επιβάτη στο απέναντι τραίνο.
Κι όμως, οι άνθρωποι αυτοί, σου λένε κάποτε μια κουβέντα,
που μπορεί,
να κρατιέσαι απ΄ αυτήν, χρόνια.
Να κρατιέσαι απ’ αυτήν στις χειρότερες ώρες σου. Να παρηγοριέσαι και να αντέχεις. Καμιά φορά και να σώζεσαι.
Θα’ πρεπε να υπάρχει κάπου ένα άγαλμα, ένα μνημείο, ένα ναός ,
Του αγνώστου κι ανιδιοτελούς συνανθρώπου.
Θα ήταν ένα δείγμα πολιτισμού.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s