Απ’ το στάχυ στο ψωμί.

ψωμί

Μπορείς να είσαι το χώμα, που το πατούν αλλά είναι απαραίτητο κι ανεκτίμητο. Να οργωθείς, να ανακατευτούν και να σπάσουν «τα μέσα σου», για να γίνεις μαλακός, να κατακερματιστεί το όλον σου, κατ’ ανάγκη σε φαρδιές αυλακιές, χωρίς κανείς να σε ρωτήσει.
Μπορείς να είσαι ο σπόρος, που θα μείνεις κρυμμένος στο σκοτάδι, βαθειά στις αυλακιές και για καιρό, να νοιώθεις αλλαγές στη θερμοκρασία, άλλοτε υγρασία άλλοτε ζέστη, και σιωπηλά να ακούς ευχές, αγωνίες ή αγανάκτηση. Για κάποιο διάστημα μπορεί να πέσεις σε λήθαργο και όταν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες, τότε να βλαστήσεις και να γίνεις ένα μικρό πράσινο βλαστάρι με ρίζες, δίνοντας αγαλλίαση σε όσους σε έσπειραν και σε εμπιστεύτηκαν.
Μπορείς να είσαι ο καταπράσινος μίσχος, που σιγά σιγά θα μεγαλώνει, θα ροδίζει, θα είναι φορτωμένος με καρπό και ελπίδες, χωρίς να διαψεύσεις όσους σε φρόντισαν, σε περίμεναν και κρέμασαν σε εσένα το βλέμμα και τις ελπίδες τους.
Μπορείς να είσαι το δρεπάνι που κόβει τα στάχυα, αλλά μπορεί κάποια φορά να γίνεις και το δρεπάνι που κόβει άτεχνα και σκληρά και καταστρέφει ό, τι φύτρωσε.
Μπορείς να είσαι ο άνθρωπος που κρατάει το δρεπάνι και τότε να αποφασίζεις τι κόβεις, πόσο, πότε και πώς…
Μπορείς να είσαι το αλώνι, ο χώρος που θα επιτρέψει, που θα δώσει τη δυνατότητα σε κάποιον, να συγκεντρώσει και να «μαλακώσει» τον καρπό.
Μπορεί να είσαι ένα «ζώο», που υπομονετικά θα κάνει ατελείωτους κουραστικούς γύρους πατώντας πάνω στα συγκεντρωμένα «γεννήματα» που χρειάζονται υπομονή αντοχή και πείρα για να εξομαλυνθούν…
Μπορείς να είσαι ο λιχνιστής. Να πετάς στον αέρα, ανακατεμένα τα πολύτιμα και τα λιγότερο πολύτιμα και να περιμένεις, ο καιρός «ο άνεμος», η φύση, να τα ξεχωρίσει, χαρίζοντάς σου το πολύτιμο, χωρίς να πάρεις εσύ τις δύσκολες αποφάσεις.
Μπορείς να είσαι για κάποιον ή για πολλούς, ο πολύτιμος καρπός, αλλά μπορείς να είσαι και το άχυρο.
(Μπορείς να είσαι η αλωνιστική μηχανή. Να διαλέξεις τα πράγματα να γίνουν μηχανικά, σύγχρονα, γρήγορα, χωρίς να αφιερώσεις χρόνο, χωρίς να κάνεις κόπο, χωρίς να διαθέσεις συναισθήματα και σκέψεις, χωρίς να αφήσεις την ψυχή σου να συμμετέχει.)
Μπορείς να είσαι η μυλόπετρα. Να έχεις σιδερένια αντοχή, πέτρινη καρδιά, επιμονή και υπομονή αιώνια και να αλέθεις λάθη, αδυναμίες, ολιγωρίες, ελαττώματα ,εγωισμούς, μικροθυμίες, κακίες και ελλείψεις, χωρίς να σταματάς, χωρίς να κουράζεσαι ,χωρίς να παραιτείσαι.
Μπορείς να είσαι το υποζύγιο που μεταφέρει τα σακιά με τον πολύτιμο καρπό. Πρέπει να είσαι ήρεμος, υπομονετικός και να βοηθάς «στις ανηφόρες», χωρίς «να μουλαρώνεις!»
Μπορείς να είσαι το αλεύρι. Έχεις περάσει με επιτυχία όλα τα δύσκολα, είσαι κοντά πολύ κοντά στην τελική απολαβή, σε λίγο θα έχεις χειροπιαστό αποτέλεσμα!
Μπορείς να είσαι το νερό, να ρέεις και να ενώνεις. Χωρίς αυτό, το καλύτερο αλεύρι είναι άχρηστο.
Μπορεί όμως να είσαι και το αλάτι. Η μικρή απαραίτητη λεπτομέρεια .
Μπορεί να είσαι το προζύμι. Η πιο χρονοβόρα διαδικασία όλης της τελικής πορείας, μετά την απόκτηση του αλεύρου, για να φτάσεις στο ζητούμενο αποτέλεσμα. Μπορεί να είσαι αυτό το λίγο, το πολύτιμο ελάχιστο, που θα δώσει στη ζωή του άλλου ή πολλών άλλων, όγκο (περιεχόμενο), άρωμα (ιδιαιτερότητα) και γεύση (απόλαυση). Μπορεί να σου προσδώσουν και «ιερές ή αγιασμένες» ιδιότητες και να ασχολούνται διαρκώς μαζί σου για μέρες… (μέρες- χρονικά διαστήματα)
Μπορείς να είσαι το ζυμάρι .Που όπως η ανάμειξη των διαφορετικών υλικών δίνει μια αρμονική, ωριμασμένη, ομοιόμορφη μάζα, έτσι και εσύ με την ανάμειξη πολλών μικρών και μεγάλων, γλυκών και αλμυρών ιδιοτήτων και χαρισμάτων, μπορεί να δίνεις με ηρεμία, χαλάρωση και ικανοποίηση, το πιο σημαντικό στάδιο στη δημιουργία της δυνατής, ώριμης και γεμάτης, πολύτιμης για τη συνέχεια της ζωής τροφής . Απαραίτητα για την επιτυχία, είναι η υπομονή, η επιμονή, η καλή διάθεση, η καθαριότητα της ψυχής σου και των προθέσεών σου και η κατάλληλη θερμοκρασία. Το «πάγωμα» ή «το ζεμάτισμα» μπορούν να καταστρέψουν τα πάντα.
Μπορείς να είσαι ο φούρνος. Χρειάζεσαι μεράκι, υπομονή, και τεχνική που θα αναπτύσσεις σιγά σιγά, χωρίς να απογοητεύεσαι, χωρίς να παραιτείσαι, μέχρι να βρεις τις σωστές αναλογίες για να μην σβήνεις τη φλόγα, ούτε όμως να δημιουργείς μια πυρκαγιά.
Τέλος μετά από όλο αυτόν τον αγώνα ,
Μπορείς να γίνεις ο Άνθρωπος που θα γευτείς το γλυκό ,θρεπτικό, ζεστό, μυρωδάτο, αποτέλεσμα των κόπων σου, γεμάτος ευγνωμοσύνη, καλοσύνη, χαρά,γνώση,προσπάθεια,υπομονή,επιμονή,αλήθεια,ελπίδα,σύνεση,ενσυναίσθηση ,θάρρος και ωριμότητα.
Απαραίτητη προϋπόθεση, είναι να περάσεις από όλους τους ρόλους και να σταθείς για λίγο, περνώντας στον επόμενο.
Γιατί αν μείνεις σε έναν, βολικό, εύκολο, άκοπο και αμέτοχο
και περιμένεις ανυπόμονα και εγωιστικά να γευτείς,
Μπορείς τότε, να είσαι και η τρίχα στο ζυμάρι.

Advertisements

2 thoughts on “Απ’ το στάχυ στο ψωμί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s