Γιατί πικρά και γλυκά;

Δύο λόγια για το όνομα του blog:
Λοιπόν πικρά θεόπικρα έπρεπε να το βγάλω το blog διότι είχα δοκιμάσει σαράντα διαφορετικά ονόματα και σε όλα μου επαναλάμβανε μονότονα, «το όνομα χρησιμοποιείται», εκνευρίστηκα και άρχισε να τριγυρνάω στο internet. Εκεί που διάβαζα αυτή τη θεωρία του Ιπποκράτη και καλά, για την ισορροπία των γλυκών πικρών αλμυρών και ξινών που πρέπει να υπάρχει στον οργανισμό μας, μου ήρθε η έμπνευση. Έτσι επειδή αν το έπαιρνα copy paste, θα πήγαινε πολύ μακριά η βαλίτσα, κράτησα μόνο το πικρά και γλυκά και, ώ του θαύματος, μας έκανε την τιμή και το δέχτηκε. Πάλι καλά γιατί το επόμενο όνομα που θα έβαζα ήταν το «ντομάτες γεμιστές».
Δύο λόγια γιατί Blog:
Όλοι οι άνθρωποι έχουν διάφορα θέματα με τα οποία ασχολούνται. Άλλα τους βασανίζουν, άλλα τους ενοχλούν, άλλα τους θυμώνουν, άλλα τους εξαγριώνουν, άλλα τους αφήνουν ξάγρυπνους. Εγώ είναι αλήθεια ότι έχω λίγα θέματα περισσότερα από όσα έχουν οι άλλοι. Οι εποχές μας πάλι είναι εύκολες, ελαφριές, χαζοχαρούμενες, επιδερμικές. Όχι ότι άλλοτε ήταν πιο σοβαρές πιο στοχαστικές και πιο αξιόπιστες. Απλώς τώρα με όλα αυτά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η ευκολία και η ταχύτητα με την οποία λέμε, ξε-λέμε, γνωρίζουμε, απορρίπτουμε, γράφουμε, αντιγράφουμε, κλέβουμε, μιμούμαστε, συζητάμε, διαφωνούμε, διασύρουμε, καταδικάζουμε, αφορίζουμε ή λατρεύουμε, υιοθετούμε, μαθαίνουμε, μεταδίδουμε:
Σκέψεις, απόψεις, θέσεις, γεγονότα, συμπεριφορές,
όλο και πιο πολύ μας σπρώχνουν και μας απομακρύνουν από τον πυρήνα πολλών ουσιαστικών θεμάτων, για πολλούς.
Ό, τι συμβαίνει κρατάει τρεις μέρες. Την πρώτη γίνεται, τη δεύτερη συζητείται «μέχρι θανάτου» και την τρίτη ξεχνιέται παντελώς.
Δύο λόγια για μένα:
Δεν θα έλεγα ότι είμαι αυτό που λέμε «εύκολος άνθρωπος». Όλη μου τη ζωή, πολλοί μάλλον οι περισσότεροι άνθρωποι που με γνωρίζουν, νομίζουν ότι είμαι μουτρωμένη, άλλοι θυμωμένη και άλλοι εκνευρίζονται γιατί είμαι «σοβαρή». Ενοχλούνται γιατί μάλλον τους ξεβολεύω και νομίζουν ότι τους αποδίδω χαρακτηρισμούς χωρίς να μπαίνουν στον κόπο να καταλάβουν. Δεν είναι καθόλου έτσι. Σέβομαι τον καθένα όπως κι αν είναι διαμορφωμένος. Ασχέτως με το αν συμφωνώ μαζί του ή διαφωνώ. Απλώς απαιτώ κι εκείνοι να σέβονται εμένα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν το εισπράττω. Αλλά δεν με ενδιαφέρει. Μεγαλώνοντας νομίζω ότι κάνοντας μια μεγάλη καμπύλη, άσχετα με όσα μάθαμε, κατακτήσαμε, αλλάξαμε, άσχετα με το οικοδόμημα ή το εποικοδόμημα,
η φύση διεκδικεί τα δικαιώματά της.
Έτσι σιγά-σιγά ξαναγυρίζουμε αρκετά στην αρχική μας φύση. Εμένα η φύση μου ήταν μοναχική. Το blog σπάει λίγο αυτή την επιστροφή στη φύση και δίνει μια δυνατότητα κοινωνικής επαφής.
Εδώ θα γράφω λοιπόν διάφορα από αυτά τα θέματα. Από πικρά που με ενοχλούν και κάπου πρέπει να τα πω, έως γλυκά που θα ήθελα να τα πω ,να τα γράψω ή να τα επικοινωνήσω, ή αστεία και όμορφα που θα ήθελα να μοιραστώ.
Ελπίζω, σε καλή ανάγνωση,
Καλή κατανόηση
Καλή διάθεση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s